Home

Zucht, al mijn laatste zielige blog vanuit het vliegtuig die me helaas toch weer naar huis brengt. Maar ik heb vandaag nog wel een ontzettend leuke laatste dag gehad! De hele dag verliep het normale programma waarin ik alle kindjes nog een keer extra geknuffeld heb, en mijn huiswerkmaatje nog even heb geholpen, en aan het eind van de middag werd er een kort afscheidsfeestje voor ons gehouden. Weer met ongelofelijk veel speeches en dankbaarheid, waarbij Vanessa, Kyra en ik heel veel hebben moeten slikken om niet als een stel kleine kinderen te gaan huilen. Maar het was een leuk en fijn afscheid! Mijn huiswerkmaatje gaf me nog een extra knuffel en zei dat ze mij het meest van iedereen ooit ging missen. Toen wilde ik haar het liefst ook meenemen naar huis!

Morgen is alweer onze laatste dag, en ik wil echt nog niet naar huis! Het is zo leuk hier, de kindjes zijn zo lief en mijn medevrijwilligers zijn zo gezellig. Net nu ik steeds meer mensen leer kennen en op steeds meer manieren kan helpen wil ik echt alleen nog maar meer hier blijven. Maargoed aan alles komt (bijna) een eind, en ik weet in ieder geval dat het zeker niet de laatste keer is dat ik zoiets ga doen!

Dinsdag hadden we al een afscheidsdiner met alle vrijwilligers bij de gastouders van een van de vrijwilligers. Schatten van een mensen, na een paar minuten met ze praten hebben ze me meteen laten zien in welke slaapkamer ik kon blijven slapen als ik terug wilde komen, en mijn hele familie mocht mee! Het eten was heerlijk en de avond was weer vol speeches. Een heerlijke avond!

Jawel, de Nederlandse regen is overgewaaid naar Zuid-Afrika! Maar voor ik ga beginnen over de regen wil ik eerst nog even vertellen over de mooie dagen hier waarin het zonnetje nog scheen.

Ik was gebleven bij vrijdag, ook weer een super leuke ochtend gehad op educare. Mijn favoriete onderdeel is toch echt de kindjes naar bed brengen. Nadat de rijen matrassen zijn klaargelegd mogen de kindjes een voor een naar je toe rennen, dan moet je ze zo hoog mogelijk optillen en willen ze een kusje. Ze vinden het allemaal zo leuk, en ik stiekem vind het net zo leuk! En daarna kunnen we vaak heerlijk in het zonnetje stiekem even meedutten, lekker op zijn Afrikaans alles rustig aan.

Alweer bijna een week voorbij op het project, maar wat een leuke week! Zoals ik al had verteld is nu het vakantieschema voorbij en is het gewone schema weer begonnen. Hierdoor is er veel te doen en zijn er lange dagen, en het is zo fijn om eens lekker door te werken!

In de ochtend beginnen we dus met educare, dit zijn de kindjes van 2 tot 6 jaar, er wordt voorgelezen, gebeden, gegeten, geslapen en spelletjes gedaan. Het zijn in totaal 40 kinderen dus er is altijd genoeg te doen. Het is dus echt een dagopvang voor de peuters waarin ze de verzorging krijgen die ze thuis niet krijgen. Zo waren er vandaag bij de lunch bordjes eten over en deze werden verdeeld over het aantal kinderen die geen avondeten meer krijgen. Dat is echt niet normaal eigenlijk, die kleintjes krijgen gewoon vanaf 14u geen eten meer!

Oké het is bijna onmogelijk om na een week pas weer een blog te schrijven . Er gebeurd zoveel hier, maar ik zal proberen van deze chaotische, drukke en fantastische week nog enigszins een pakkend verslag te maken.

Om te beginnen vorige week, waarin nog steeds het vakantieprogramma gold op Ubomi. In de ochtend helpen we mee met de kids club (kinderen van 6 tot 12 jaar), in de middag zijn er soms nog wat klusjes maar meestal zijn we erg vroeg klaar. Vaak blijven we nog even hangen en kletsen met de mensen van het project. Nu ik iedereen beter kent werk ik echt met nog meer liefde en plezier, omdat je weet en begrijpt waar je het voor doet. En daarbij wordt het elke dag gezelliger op het project! De fulltime vrijwilligers vinden het leuk om alles te vertellen over hun cultuur en hun leven, en omdat het voor mij leeftijdsgenoten zijn is het heel interessant om de verschillen aan te horen.

Zo, na een heerlijk weekend in Zuid-Afrika gingen we vandaag weer aan de slag bij het project! En vandaag was dat nou echt een dag waarin we duidelijk werden teruggeroepen naar de werkelijkheid.

Het begon al vanmorgen toen we binnenkwamen, voor de medewerkers van het project was het namelijk geen goed weekend geweest: er was iemand verkracht en vermoord in de straat van het project, de tweede persoon in drie weken. Dat is natuurlijk op zichzelf al een nare gedachte, maar het levert ook nog twee problemen op. Ten eerste is de kans groot, vooral in een hechte community als deze, dat bewoners het heft in eigen hand nemen. En zo dus de dader ook weer vermoord wordt.

Zo, vanavond ben ik even aan het bijkomen van een paar FANTASTISCHE dagen. Zuid-Afrika is echt een prachtig land, elke dag maak je wel 1000 nieuwe dingen mee en maakt me soms echt aan het duizelen. Ik heb het gevoel hier meer te leren in een week dan het gehele laatste jaar.

Om te beginnen het project, de laatste twee dagen van vorige week begon het helemaal leuk te worden. We passen er nu helemaal bij dus kunnen meedraaien met het programma. Donderdag hebben we de hele dag op het project gewerkt in de moestuin. Dit is een onderdeel van het project om de werkloze volwassenen in het township te leren te ‘ werken’ voor hun eten. In ruil voor werken in de moestuin krijgen ze dan eten mee naar huis. Het lastige is echter dat ze er nog niet veel vanaf weten! Gelukkig wisten mijn medevrijwilligers dat wel dus hebben zij het een en ander uitgelegd en vervolgens hebben we meegeholpen, het zonnetje scheen dus het was helemaal niet erg om te doen!

Hallo allemaal!

Zo de eerste dagen zitten erop, en wat voor een dagen! Al sinds ik bij Be More heb geboekt hebben mensen mij geprobeerd voor te bereiden op wat je te wachten staat. Maar hoe vaak mensen dat ook zeggen, het blijft allemaal een grote verassing als je hier aankomt!

Maandagavond ben ik aangekomen na een goed verlopen reis. Desondanks was ik erg moe dus die avond heb ik niet veel meer gedaan dan vroeg te gaan slapen, want de volgende ochtend zou ik gaan kennismaken met het project!

Hallo allemaal,

Nog maar een nachtje slapen en dan vertrek ik naar Zuid-Afrika! En natuurlijk ga ik via deze blog al mijn lief en leed met jullie delen, en hopelijk jullie een beeld geven van wat ik precies ga doen.